donderdag, november 24, 2016

Waar is jouw fiets?

Waar is jouw fiets?
Vandaag ben ik met de auto.
Wat? jij met de auto?
euh ja
Hij is met de auto! wie? Meneer Smits!  ach dat kan niet! Heeft ie wel een rijbewijs dan?
euh ja
Dat kan echt niet! wat flik je me nou!
Tja euh...
Ben jij van die ligfiets?  
Die blauw witte ja...
Ik zag hem vanmorgen al niet staan. Iedere morgen als ik uit mijn auto stap loop ik er langs en vandaag zag ik hem niet! Dat kan echt niet!
Tja, vandaag eens met de auto...
Nou, waarom ben je met de auto!
Tja, je hebt van die dagen....
Geen smoesjes he!
Ach, laat ook maar. Tjonge, jonge, jonge. Wat een watje!

dinsdag, november 22, 2016

meer vrouwen


Bron: fietsersbond NL


Hoeveel vrouwen ken je die in een velomobiel rijden?
Jazeker, ze zijn er natuurlijk. Maar laten we eerlijk zijn, ze zijn, qua aantal, in de minderheid.
Waarom?
Van de doorgaans rechtopfiets kun je volgens mij toch niet zeggen dat het minder vrouwelijke bestuursters kent?
Waarom dan wel bij de velomobielen?
Hoe krijg je meer vrouwen in de velomobiel?
Ik doe een poging tot:
- Er moet meer keuze in design zijn.
Nu is er vaak een keuze tussen raceautomodel en raceautomodel (sommige modellen daargelaten).
- Moet het perse snel, sneller, snelst zijn?
Misschien is er wel een bepaald type design die misschien dan wel niet zo aerodynamisch is, maar wel tot de vrouwelijke verbeelding spreekt al dan niet met elektrische ondersteuning.
- Imago
De nieuwe "vrouwelijke" velomobiel moet bij de vrouw niet de indruk wekken een kinderachtige skelter te zijn, maar meer van een zelfstandige eigentijdse volwassen velomobiel.
Verder moet het geen "gevaarlijk" imago hebben.
- Maak het praktisch.
Instappen moet makkelijk zijn en rijden in een velomobiel moet mogelijk zijn zonder dat je je daarvoor helemaal moet omkleden.

Overigens, vraag het de vrouw zelf! Laat ze een velomobiel schetsen op papier die tot de verbeelding spreekt en wie weet neemt het aantal vrouwelijke velonauten dan wel toe.



Bron: fietsersbond NL

Bron: fietsersbond NL







zaterdag, november 19, 2016

2016, regen, regen, regen


Afgelopen paar dagen regende het. Nu pas ik me daar normaalgesproken op aan en ga evengoed met de Quest naar het werk. Echter de laatste paar dagen van deze week niet. In de nacht van zondag op maandag heeft het gevroren en zijn ze meteen aan het pekelen gegaan! Wat een verrassing­čś▓
Het zout knarste maandagmorgen tussen de fietsbanden en het wegdek in. Gelukkig was het die dag nog redelijk droog. Zucht, op de een of andere manier word ik bang dat de onderdelen beginnen weg te roesten waar je bij staat zodra ze gepekeld hebben. Misschien iets te overdreven, maargoed, uit voorzorg de Quest toch maar thuisgelaten en denk dat de pekel inmiddels wel weggeregend zal zijn. A.s. maandag, ook al hebben ze regen voorspeld, weer met de Quest naar het werk­čśŐ

Overigens, ik denk dat 2016 de boeken in zal gaan als het regenjaar. Hieronder de statistieken van Weeronline.





woensdag, november 09, 2016

pedicar

Wat is de doelgroep voor een nieuwe velomobiel?

Jahaa, de Pedicar, wie kent deze niet? Als je deze nog niet kent, in onderstaande reclamefilmpje zie je hoe ze het aan verschillende doelgroepen probeerden te verkopen. De Pedicar is begin jaren 70 ontwikkeld in Amerika door wijlen Robert Bundschuh. Je weet wel, de jaren 70 met 2X de oliecrisis.
Ik heb respect voor de vele moeite en vooruitstrevende techniek die Robert Bundschuh hierin heeft gestoken. In de jaren 70 was de Pedicar een sterk staaltje techniek (google er maar eens naar). Maar daar gaat het nu niet over. De vraag is: waarom is dit sterk staaltje techniek commercieel geflopt?
Wat is de Pedicar overigens?  Is het een trapauto? Is het de voorloper van de huidige velomobiel? of moeten we hier niet over nadenken en is de Pedicar gewoon de Pedicar?

Toch haal ik graag de huidige velomobielrijder erbij. Daarin heb je als je het mij vraagt 2 typen:
- Het spartaanse type
Zo licht mogelijk, zo snel mogelijk en dus ook zo aerodynamisch mogelijk zonder poespas als een elektromotor enz.
- Een beetje meer comfort type
Leuk hoor dat aerodynamische, maar mogen de wielkasten open zijn? Mag het een iets uitgebreidere constructie zijn ook al wordt het daardoor wat zwaarder? al dan niet met elektromotor.

Toch hebben volgens mij deze 2 types met elkaar gemeen dat de nadruk vooral ligt op het redelijk snel kunnen fietsen zonder al te veel overdreven inspanning. Zonder er ooit in gereden te hebben, twijfel ik oprecht of de Pedicar dat wel heeft! Ik heb me laten vertellen dat een beetje krachtpatser een kruissnelheid van 24Km/uur haalt op de Pedicar.

Als de oliecrisis vlak na 1973 verdwijnt en dat tezamen met het verdwijnen van de geldschieters voor de Pedicar, tja, dan kom je van een koude kermis thuis. Ik denk dat veel mensen in die tijd liever de auto of brommer namen, dan dat ze zich zwaar moesten trappen in een nou niet echt bepaalde aerodynamische Pedicar van in totaal 56,5 KG zonder verdere poespas als een elektromotor. Verder is, op fietsgebied, Amerika een ander land dan Nederland. Ook blijft het iets magisch hebben waarom de ene velomobiel wel aanslaat en de andere juist niet. Je kunt niet alles van te voren voorspellen lijkt me. Ontwerp (design) heeft hierin zeker ook een rol. Natuurlijk heeft de Pedicar voordelen ten opzichte van een trike, echter tegenwoordig hebben we ook aerodynamische vierwielige velomobielen. Al met al, alle voornoemde tegenslagen bij elkaar opgeteld (de een weegt zwaarder dan de ander) is het dus niet gelukt om de Pedicar succesvol op de markt te krijgen.

De Pedicar, ik zou er best wel een keer in willen rijden. Al was het maar om het uit te proberen.


Hieronder een reclamefilmpje van de Pedicar waarin ze een aantal doelgroepen proberen aan te spreken.


Een paar specificaties van de Pedicar
-bouwjaar: 1972
-gewicht: 56,5 KG
-5 versnellingen schakelbak + R (reverse)
-aluminium frame
-20" banden (4X)
-voetpedaal aangedreven (2X)
-hefboom transmissie
-koortaangedreven (dus geen ketting)
-laag zwaartekrachtpunt voor stabiliteit
-body: ABS kunststof (thermoform)
-kosten toen: 500 dollar
Er zijn er origineel zo'n 20 in totaal gemaakt.

Technische blog over de Pedicar: http://lefthandedcyclist.blogspot.nl/2012/04/pedicar-technology.html

vrijdag, november 04, 2016

Jantje lacht, Jantje huilt





Fietsen, wat is nu fietsen?
Is fietsen een gevecht tegen de wind?
Collega's op het werk maken zich druk of ze straks de wind nog wel op de rug hebben.
Iets wat, sinds ik velomobiel rijd, helemaal langs me heen gaat.
Nee, die torpedo snijdt zich wel een baan door de lucht.
Een bijkomstigheid is dat je dan ook meestal sneller bent dan de gemiddelde rechtopfietser.
Jezus! is dan wat ik meestal hoor, en dan weet je weer dat je beter van te voren had kunnen bellen.
Volgens mij vindt 9 op de 10 liever dat je van te voren even belt.
Je weet wel zo'n forse ding-dong bel, in het vooronder, die ook de wat oudere medemens onder ons nog hoort.
Maar waarom nu Jantje lacht, Jantje huilt?
Ik meen dat er een grens is. Je gaat met die torpedo over het fietspad/weggedeelte en daar is niets mis mee, totdat je een grens overschrijdt. Dan gaat net alles iets te snel, iets te hard, iets te veel remmen, iets te geforceerd, iets te veel onverwachte dingen en iets...............
En dat is bij mij nu net het verschil tussen Jantje lacht en Jantje huilt. Als Jantje begint te huilen in mij, dan weet ik dat het ietsje minder moet zijn.
Maar waar ligt die grens?  In de lente/zomer met al die drukte in ieder geval lager dan in de herfst/winter. En tja, ik heb geprobeerd er de een of ander getalletje aan vast te hangen, maar volgens mij kan uiteindelijk iedereen maar beter naar de Jantje in hem/haar luisteren. Ik zou zeggen, maak er een feest van en laat Jantje lachen:)